ઍશ ટ્રે : મંગલ રાઠોડ
તેં
ભેટ આપેલી
આ
કિંમતી
ઍશ ટ્રેમાં
હું
ખરતો જાઉં છું
રાખ બનીને…
- મંગલ રાઠોડ
સામાન્ય રીતે તો કોઈ ભેટ આપે,ને ગમતી કે કિંમતી ભેટ આપે તો બહુ જ ગમે… પણ ભેટની અગત્યતા શું ? જો ભેટ આપનાર દિલ ન આપી શકે અથવા તો ભેટદાતા દૂર ચાલ્યો જાય… દિલથી , સ્થળથી અથવા તો પૃથ્વી પરથી જ. અને ત્યારે એ જ ભેટ તેની સતત યાદમાં સતત જલતો રાખી રાખ કરી નાંખે આપણને અને ત્યારે સમજાય છે એ કિંમતી ભેટની કિંમત – જે મનુષ્યની લાગણી કે પ્રેમ કરતાં વધુ નથી જ હોતી.

હું
ખરતો જાઉં છું
રાખ બનીને…
સુંદર
યાદ આવી
રંગબેરંગી જીવનના રંગ છે,
જાઉં છું ખીલવા ને ખરતો જાઉં છું.
પાનખરમાં ખરતું પાન છું હું ?
કે પછી નિશાન ચુકેલું બાણ છું હું?
રેત છું પણ શીશીમાં ખરતો નથી, …
ગમે ત્યારે ફાટી જાઉં એ જવાળામુખી છું હું.
પછી રસદર્શન વાંચ્યું તો લાગ્યું કે મુખ્ય વાત તો ચૂકી જવાઈ!
ખૂબ સરસ અભિવ્યક્તિ…
સરસ અછાંદસ…રચના..
Saras achhandas rachana.
kavi shri mangal rathod surat na bhagavatikumar
sharma pachhi na aapna pramukh kavi.