એક મોતી : આબિદ ભટ્ટ
એક મોતી છીપમાં અકબંધ છે,
તોય જૂનો કેટલો સંબંધ છે !
દિલ ઉપર તો પ્હાડના બસ પ્હાડ છે,
નાખ બોજો સાવ ખાલી સ્કંધ છે.
કોઈની મગદૂર પડકારી શકે,
એટલે તો સૂર્ય પણ પાબંદ છે.
કોઈ અવસર કેમ હું માણી શકું !
જ્યાં પડે મારી નજર આક્રંદ છે !
એક આખો માનવી સામે બળે,
અન્ય જાણે મૂઢ ઊભો સ્તંભ છે !
હું પ્રવેશી બારણે પાછો વળું,
દ્વાર ભીતરનાં હજીય બંધ છે !
- આબિદ ભટ્ટ
છીપમાં સચવાયેલ મોતી સમ માણસ સાથે માણસનો નાતો પણ અકબંધ સચવાતો હોય તો … ?!! બસ ભીતરનાં દ્વાર ખોલી ખાલી સ્કંધ પર કોઈનો બોજો ઉપાડી લઈએ…..!!

એક આખો માનવી સામે બળે,
અન્ય જાણે મૂઢ ઊભો સ્તંભ છે !
હું પ્રવેશી બારણે પાછો વળું,
દ્વાર ભીતરનાં હજીય બંધ છે !
ખૂબ સરસ
ભુલી જવાનો હું જ, એ કહેતા હતા મને,
એવું કહીને એ જ તો ભુલી ગયા મને