વરસાદમાં : હિતેન આનંદપરા
વીજ, વાદળ, વાયરો ઘેરી વળે વરસાદમાં,
છોકરી જેવી ધરાને બથ ભરે વરસાદમાં.
સાવ રોજિંદા જીવનમાં શુષ્ક થઈને જીવતો,
આપણી અંદરનો માણસ ખળભળે વરસાદમાં.
મોર જેવી માનવી પાસે પ્રતીક્ષા પણ નથી,
એટલે એની કળા જોયા કરે વરસાદમાં.
પ્રિયજન સાથે અબોલા આ ઋતુમાં ક્યાં સુધી ?
રીસ સાથે બે જણાંયે ઓગળે વરસાદમાં.
ઘર પછીતે યાદની વાછટ છવાતી જાય છે,
ટેરવાં પર સ્પર્શ જૂનો તરફડે વરસાદમાં.
કામ પર જાવાનું મન થાતું નથી તો નહીં જઉં,
બહુ જ થોડાં જણને આવું પરવડે વરસાદમાં.
આમ તો એ આવડત, ને આમ શ્રદ્ધાનો વિષય,
એક કાગળની બની હોડી તરે વરસાદમાં.
- હિતેન આનંદપરા
સાવ શુષ્ક થઈને જીવતો, આપણી અંદરનો માણસ પણ વરસાદમાં ભીંજાઈને ખળભળે અને ત્યારે કામ પર જવાનું મન ના થાય તે તો સ્વાભાવિક છે પણ કામ પર નહીં જવાનું કોને પોસાય ? પણ મોરની ‘કળા’ જોવા ફરી ક્યારે મળે – તો આજે રવિવારની રજામાં તો આવું પરવડવું જ જોઈએ.
.
વરસાદી વાતાવરણનાં બધાં જ વાના લઈને લખેલી સુંદર ગઝલ
સરસ રચના…