શ્રાવણની એ સાંજ હતી : અવિનાશ વ્યાસ
( મેઘધનુષની રંગ રમત )
શ્રાવણની એ સાંજ હતી,
સરક્યાં સાળુડે સંતાયા, લોચનમાં થોડી લાજ હતી.
આંખ કટોરી, રંગ આંસુનો, પાંપણ કેરી પીંછી,
એ રંગે રંગાઇ સંધ્યા, અંતરનો અંદાજ હતી.
શ્યામલ નભ ઘનશ્યામ થઇને છેડે મુરલી શ્યામની,
ઘન ગગનમાં ગોરંભાઈ ગલી ગોકુળ વૃન્દાવનની,
નીતરતી વર્ષા ઘેલી કો’ ગોપીનો અવાજ હતી.
વાદળ કેરા ઘૂંઘટપટમાં, મેઘધનુષની રંગ રમતમાં,
અર્ધ ખૂલેલાં તારલિયાની આંખ્યું તીરંદાજ હતી.
શ્રાવણની એ સાંજ હતી.
- અવિનાશ વ્યાસ
શ્રાવણનાં સરવડાંને મેઘધનુષી રંગોમાં રંગાયેલી સંધ્યાએ ઝીલવાં એટલે શ્યામની મુરલીમાંથી વહેતાં સૂરને ઝીલવાં ! અને એવી જ કોઇ શ્રાવણી સાંજને કવિએ અદ્ભૂત રંગોથી રંગી, તેટલી જ અદ્ભૂત રીતે સૂરથી મઢી છે. ( ઓડીયો : સાધના સરગમ, રણકાર )
.
the attachments to this post:
meghadhanush
સુંદર !