પછી શામળિયોજી બોલિયા તને સાંભરે રે,
હાજી બાળપણાંની પ્રીત મને કેમ વિસરે રે ?

આપણે બે મહિના સાથે રહ્યાં તને સાંભરે રે,
હાજી સાંદીપનિ ઋષિને ઘેર મને કેમ વિસરે રે ?

અન્ન ભિક્ષા માંગી લાવતા તને સાંભરે રે,
હાજી જમતાં ત્રણેય સાથ મને કેમ વિસરે રે ?

આપણે સૂતા એક સાથ રે તને સાંભરે રે,
હાજી સુખદુ:ખની કરતા વાત મને કેમ વિસરે રે ?

પાછલી રાતના જાગતા તને સાંભરે રે,
હાજી કરતા વેદનો પાઠ મને કેમ વિસરે રે ?

ગુરુ આપણા ગામે ગયા તને સાંભરે રે,
હાજી જાચવા કોઈ શ્રેષ્ઠ મને કેમ વિસરે રે ?

કામ દીધું ગોરાણીએ તને સાંભરે રે,
કહ્યું લઈ આવો કાષ્ટ મને કેમ વિસરે રે ?

શરીર આપણાં ઊકળી ગયાં તને સાંભરે રે,
હાજી લાગ્યો સૂરજનો તાપ મને કેમ વિસરે રે ?

ખંભે કુહાડા ધરિયા તને સાંભરે રે,
ઘણું દૂર ગયા રણછોડ મને કેમ વિસરે રે ?

આપણે વાદ વદ્યા ત્રણે બાંધવા તને સાંભરે રે,
હાજી ફાડ્યું મોટું ઝાડ મને કેમ વિસરે રે ?

ત્રણ ભારા બાંધ્યા દોરડે તને સાંભરે રે,
હાજી આવ્યા બારે મેહ મને કેમ વિસરે રે ?

શીતળ વાયુ વાયો ઘણો તને સાંભરે રે,
હાજી ટાઢે થરથરે દેહ મને કેમ વિસરે રે ?

નદીએ પૂર આવ્યું ઘણું તને સાંભરે રે,
હાજી ઘન વરસ્યો મૂશળ ધાર મને કેમ વિસરે રે ?

એકે દિશા સૂઝે નહિ તને સાંભરે રે,
થાતા વીજ તણાં ચમકાર મને કેમ વિસરે રે ?

ગુરુજી નીસર્યાં ખોળવા તને સાંભરે રે,
ગોરાણીને આપ્યો ઠપકો અપાર મને કેમ વિસરે રે ?

આપણને છાતિયે ચાંપિયાં તને સાંભરે રે,
હાજી તેડીને લાવ્યા ઘેર મને કેમ વિસરે રે ?

ગોરાણી ગાય દોતાં હતા તને સાંભરે રે,
તમને દાણ માગવાની ટેવ મને કેમ વિસરે રે ?

મેં નિશાળેથી હાથ લંબાવિયો તને સાંભરે રે,
દીધી ગોરાણીએ દોણી તતખેવ મને કેમ વિસરે રે ?

ગોરાણીને નીપજ્યું જ્ઞાન તને સાંભરે રે,
તમને જાણ્યા જગદાધાર મને કેમ વિસરે રે  ?

- પ્રેમાનંદ

મૈત્રીનું એક ઉત્તમોત્તમ ઉદાહરણ એટલે કૃષ્ણ – સુદામા.  તાંદુરની પોટલી લઇને આવનાર સુદામાને કૃષ્ણ હેતેથી ગળે લગાડે છે અને મીઠાં સંભારણામાં ખોવાઇ જાય છે.  અચાનક જ કોઈ જૂનો મિત્ર મળી આવે અને આપણે સ્કૂલમાં / કોલેજમાં આ કરતાં- તે કરતાં ની જૂની વાતોએ વળગી પડીએ એમ જ કૃષ્ણસુદામા પણ – ગુરુકુલમાં ભણતાં તેની વાતોને યાદ કરી શામળિયો પૂછે છે, તને સાંભરે રે ?  અને ઉત્તરમાં સુદામા  કહે છે, મને કેમ વિસરે રે ?