જીવતો જાગતો માણસ ફૂટ્યો,
શ્વાસ છૂટ્યો વિશ્વાસ જ્યાં ખૂટ્યો.

ફૂટ્યા એ સૌ બોમ્બ હતા, બસ ?
મર્યા જે એ સૌ શું માત્ર માણસ ?
પાંપણમાં જે ધ્વસ્ત થયાં તે
ખાલી સપનાંઓ, આઠ-નવ-દસ?
માણસની અંદરથી કોઈએ આખેઆખો માણસ લૂંટ્યો.

કેટલાં સપનાં, ઈચ્છા કંઈ કંઈ
ઢળતો સૂરજ આવતો’તો લઈ;
નાના કલરવ, છાનાં પગરવ,
રાહ જુએ સૌ દરવાજા થઈ
એક ધડાકે એક જીવનમાં કેટલાનો ગુલદસ્તો તૂટ્યો !

થશે પૂરી શું માંગ તમારી,
નિર્દોષોને જાનથી મારી ?
મોત છે શું ઈલાજ જીવનનો?
છે નાદાની કે બિમારી ?
ઈચ્છા બર ના આવે તો પણ સદીઓથી ચાલે આ કૃત્યો.

આતતાયીને ફાંસી આપો,
પણ પહેલાં ભીતર તો ઝાંકો;
છે શરીર તો એક જ સૌના,
અલગ-અલગ શાને પડછાયો?
એક જ માના પેટની પાટી, કોણે આવો એકડો ઘૂંટ્યો ?
જીવતો જાગતો માણસ ફૂટ્યો.

- વિવેક મનહર ટેલર

ગઈકાલે રાત્રે ફરી એક વાર મુંબઈનગરી આતંકના ભરડામાં લપેટાઈ ગઈ ને ૬ જુલાઈ, ૨૦૦૬ મુંબઈના કે ૨૬ જૂલાઈ ૨૦૦૮ના અમદાવાદમાં થયેલ બોમ્બ વિસ્ફોટની યાદ અપાવી ગઈ.  ૨ દિવસ પહેલાં જ વિવેકભાઈની જ એક રચના મૂકવાનું નક્કી કર્યું ને રોજ અલગ અલગ રચનાઓમાંથી પસાર થતી પણ ત્યારે આ રચના તો ઑપ્શનમાં હતી જ નહીં …… ???!!  I hope, આ વિષેની રચના ફરી પૉસ્ટ ના કરવી પડે.  તેમના બ્લૉગ પર પ્રતિભાવમાં લખેલું કે, શબ્દોની સરસ ‘ઘટના’ પણ વધુ કંઈક લખું તો કદાચ ‘ઘટના’નો મલાજો નહીં જળવાય ને આજે પણ એ જ કહેવું છે.

ગઈકાલે

લોકશાહીના

પેટમાં

સખત

દુખાવો ઊપડ્યો.

ડૉકટરે

તપાસીને કહ્યું :

‘પેટમાં’

સત્તાની ગાંઠ છે.

-  ફિલિપ કલાર્ક

Diagnosis

Yesterday

a terrible ache began

in democracy’s belly.

After examination

the doctor diagonosed :

” The stomach

has a tumour

of power.”

Translator : Pradip Khandwala

આજે પંદરમી ઑગષ્ટ – ભારતનો સ્વાતંત્ર્યદિન

આપણી આઝાદી એટલે કે આપણી લોકશાહીને આજે ૬૧ વર્ષ પૂરા થયાં .  અને આ ઉંમર એવી કે બિમારી તો આવે ચાલો તો જોઈએ ફિલિપ કલાર્ક આપણી આઝાદીનું ‘નિદાન’ શું કરે છે ?!!

.