માડી તારુ કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો, જગમાં તે જાણે પ્રભુતાએ પગ મૂક્યો.

મંદિર સર્જાયું ને ઘંટારવ ગાજ્યો, નભનો ચંદરવો મા એ આંખ્યુમાં આંજ્યો,
દીવો થાવા મંદિરનો ચાંદો આવી પૂગ્યો, કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
- માડી તારુ કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

માવડીની કોટમા તારાના મોતી, જનની ની આંખ્યું માં પૂનમની જ્યોતિ
છડી રે પુકારી મા ની મોરલો ટ્હુક્યો, કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
- માડી તારુ કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

નોરતાં ના રથનાં ઘૂઘરા રે બોલ્યા, અજવાળી રાતે મા એ અમરત ઢોળ્યાં,
ગગન નો ગરબો મા ના ચરણોમાં ઝૂક્યો, કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
- માડી તારુ કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો. 

- અવિનાશ વ્યાસ

માના નવલાં નોરતા શરૂ થઈ ગયાં છે …… આદ્યશકિતની ઉપાસના સાહિત્યમાં એક અલગ જ ભક્તિનો રંગ ઉમેરે છે. રવિ ઉપાધ્યાય, તુષાર શુક્લ, અવિનાશ વ્યાસ વિ. એ આપણને ખૂબ જ સુંદર મા નાં ઉપાસનાગીત આપ્યાં છે. માના ચરણોમાં ગીતપુષ્પ….!