ધરાના વિલયને હું જોતો રહ્યો છું,
શબદને બચાવીને ઊભો રહ્યો છું.

કહો સાંધશે કોણ ઓઝોનને આ ?
ગગન બાથમાં લઈને ઊભો રહ્યો છું.

ગયા પીગળી સૌ પહાડો બરફના,
અગનઝાળ ઝીલી હું ઊભો રહ્યો છું.

નથી ક્યાંય જંગલ, ન તો ઘાસ લીલું,
હરણને બચાવી હું ઊભો રહ્યો છું.

નદી તો સુકાઈ ગઈ છે યુગોથી,
હલેસાંને ઝાલી હું ઊભો રહ્યો છું.

- હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

મિત્રો, આજનો દિવસ આંતરરાષ્ટ્રીય ઓઝોન દિન તરીકે મનાવવામાં આવે છે. આમ તો, ૧૯૮૭માં વાતાવરણમાં ઓઝોનનું સ્તર ઓછું થઈ રહ્યું છે તેમ સાબિત થઈ ચૂકેલું. પણ ડે-સ્પેશિયલ અમેરિકાએ ૧૯૯૮માં આજના દિવસને ઓઝોન દિન તરીકે મનાવવાનું નક્કી કરેલું. આપણા કવિએ માત્ર ઓઝોન જ નહી, પરંતુ ગ્લોબલ વૉર્મિંગની, સૂકાતા જંગલ અને નદીઓની પણ ચિંતા વ્યકત કરી છે. ધરાના વિલયને બસ ક્યાં સુધી આમ જોતા રહેશું ? પ્રાણીક હિલીંગ કે રેકી શીખતા ત્યારે સમૂહમાં ઓઝોનનું ગાબડું પૂરાઈ જાય તેવી પ્રાર્થના કરતાં અને જાણે કે બ્રહ્માંડમાં એક હકારાત્મક અભિગમ ફેલાય અને કુદરતી આપત્તિઓ દૂર થાય તેવું માંગી લેતાં.