ભટકી ભટકીને મારા થાક્યા છે પાય,
હવે પંથ મારો ચાલે તો ચાલુ :

પોપચાં બિડાય ત્યારે ખૂંચે અંધાર,
અને ઊઘડે ત્યાં સળગે અજવાળું ;

વેદનાનું નામ ક્યાંય હોય નહિં એમ જાણે
વેરી દઉં હોશભેર વાત ;

જંપ નહિં જીવનએ આ એનો અજંપો,
ને ચેનથી બેચેન થાય રાત.

અટકે જો આંસુ તો ખટકે; ને લ્હાય મને,
થીજેલાં બિંદુઓ જો ખાળું !

સોસવાતો જાઉં છું સંગના વેરાનમાં
ને મારે એકાન્ત હું અવાક;

આઘે જવાના કોઇ ઓરતા નહિં ને અહીં
થોભ્યાનો લાગે છે થાક.

આંખડીના પાણીને રોકી રોકીને, કહો-
કેમ કરી સ્મિતને સંભાળું ?

- સુરેશ દલાલ

મનઃસ્થિતિને શબ્દોમાં રજૂ કરવી ઘણી મુશ્કેલ છે. પણ સુરેશદાદા મનને ઉકેલીને શબ્દોમાં રજૂ કરે છે ને મન પણ કેવું અજીબોગરીબ જિંદગી જેવું જ ……. ?!!  જિંદગીથી નિરાશ આપણું મન આપણને જંપવા નથી દેતું ને ત્યારે આવી જ કઈક સ્થિતિ આપણી હોય છે . જો કે આપણને હોઠને હસતાં રાખતાં આવડી ગયું છે હવે તો બસ જરૂર છે મન મનાવવાની.

.

તમને તારાઓની બારાખડી ઉકેલતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને ફૂલોની પાંખડીમાં પ્રવેશતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને ક્ષણની આંખડીમાં કશુંક આંજતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને રણના વિષાદને મૃગજળથી માંજતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને આંખમાં આવેલા વાદળને નહિં વરસાવતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને મેઘધનુષને સુક્કી ધરતી પર વાવતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને લોકોની વચ્ચે તમારી સાથે રહેતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને તમારાથી છૂટાં પડતાં આવડે છે ?
- તો લખો.

તમને કંઈ પણ આવડતું નથી
એ અવસ્થા પર ઊભા રહેતાં આવડે છે ?
- તો લખો -

- સુરેશ દલાલ

સુરેશદાદાના પ્રશ્નો અઘરાં લાગે કદાચ બધું ના પણ આવડે તો કંઈ વાંધો નહીં. સુરેશદાદાએ prescription  છેલ્લી પંકિતમાં આપી દીધું જ છે. અને તે જો શીખી ગયા પછી તો બધું જ આવડી જ જશે, ખરુંને ?   આજે સુરેશદાદાનાં જન્મદિને તેમને ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ સહ……