ઝાંઝવામાં પથ મળે : તથાગત પટેલ
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, તથાગત પટેલ | Comments (7)
ઝાંઝવાં તો ઝાંઝવામાં પથ મળે,
કોઈ સાધન કે ન કોઈ રથ મળે.
એક મુઠ્ઠી આભ ને ચપટી ધરા,
એ પછી જે મળે તે લથબથ મળે.
કોઈની પાછળ જવું ગમતું નથી,
આવતા રસ્તા બધાં અણકથ મળે.
જિંદગીના ભેદમાં શું છે નવું ?
ક્યાંક ઇતિ કે ક્યાંક પ્હેલાં અથ મળે.
કોણ પાળે છે વચન આજે હવે ?
ખ્યાલ છોડી દે ફરી દશરથ મળે.
- તથાગત પટેલ
મૃગજળની પાછળ દોડતાં મૃગલાઓની જેમ આપણે પણ કથિત સુખોની પાછળ દોટ મૂકીએ છીએ. પરંતુ, એક મુઠ્ઠી આભ એટલે કે ઇશ્વર પર થોડી શ્રદ્ધા અને ચપટી ધરા એટલે કે બે પગ ‘જમીન’ પર રાખી, બે હાથથી મહેનત કરીએ તો સઘળુંયે લથબથ મળવાનું જ છે. કોઇનાં સાથની અપેક્ષા રાખ્યા વિના અને કોઇને અનુસરવામાં નાનમ અનુભવ્યા સિવાય જિંદગીનો ભેદ પામવો તે જ અથ થી ઇતિ એટલે કે જીવન !
.
Pinki @ June 9, 2010
માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે : કૃષ્ણ દવે
Posted in: સાહિત્યકાર, કૃષ્ણ દવે, સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યપ્રકાર, માણસ | Comments (10)
પતંગિયાંની પાંખો છાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે,
ઝાકળ પણ પાઉચમાં આપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
અજવાળાનો સ્ટોક કરીને, સૂરજને પણ બ્લોક કરીને,
પોતે તડકો થઇને વ્યાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
સંબંધોની ફાઇલ રાખીને, ચહેરા પર સ્માઇલ રાખી,
લાગણીઓ લેસરથી કાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
શબ્દ શબ્દને વાટી વાટી, અર્થોનું કેમિકલ છાંટી,
જળમાં પણ ચિનગારી ચાંપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
કલરવને પણ ટેપ કરીને, કંઠ ઉપર પણ રેપ કરીને,
માંગો તે ટહૂકા આલાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
ચકમક લોઢું ઘસતાં ઘસતાં, ફૂંક લગાવી હસતાં હસતાં,
જ્યાં જ્યાં સળગે ત્યાં ત્યાં તાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
પોતાનું આકાશ બતાવી, સૂરજ, તારા, ચંદ્ર ગણાવી,
વાદળ ફૂટપટ્ટીથી માપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
- કૃષ્ણ દવે
એક માણસની હેસિયત કેટલી ? બ..સ ’પોતાનું’ આકાશ બતાવવાની જ ને ?!! આમ તો, માણસને માપવો શક્ય નથી, પણ કૃષ્ણભાઇ આ ગઝલમાં ફૂટપટ્ટી લઈ માણસને માપી શક્યાં છે, એમ કહીએ તો તેમાં જરા પણ અતિશયોક્તિ નથી.
.
Pinki @ June 8, 2010
વર્ષાગમન : જયંત પાઠક
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, અછાંદસ, સાહિત્યકાર, જયંત પાઠક, સાહિત્યપ્રકાર, વરસાદ | Comments (7)
તે બધું અંદર ખસેડો :
સૂકવવા મૂકેલ તે ભીંજાઇ જશે ગોદડાં:
અંદર લઇ લો જાજરૂનાં ખાસ આ જૂતાં જૂનાં.
કપડાં, રખડતાં કિન્નરીનાં કૈં રમકડાં:
આ કોલસાની ડોલ, સાવરણી વળી
- સળગે નહીં બળતણ, સડી જાશે સળી -
લીધું બધું ?
હાશ, હવે ભલે થાય
પ્રલે !
* * * * * * * * *
આ વાદળાં આવી રહ્યાં ઓરાં
ટપ ટપ
સૂણો ફોરાં.
અગાશીમાં ચાલો
વાયરો કેવો લાગે છે
વ્હાલો !
રહી ન જવાય જો જો ક્યાંય આજ કોરાં !
વીજળી હસે છે ? વાદળાં ‘નફફટ’ કહે છે ?
કોણ જુએ, કોણ એને સાંભળે છે ?
ટપ ટપ… કશી ટાઢક વળે છે !
હાશ, હવે ભલે થાય
પ્રલે !
- જયંત પાઠક
૪૬ ડિગ્રીનો તણખો અડ્યા બાદ અચાનક થયેલું આ વર્ષાગમન ભલેને ઋતુચક્ર મુજબ ના હોય પણ વરસાદ એટલે વરસાદ… ! જોકે, અગાશીમાં કે ગેલેરીમાં પડેલ સામાનની ચિંતા પણ એટલી જ સતાવે પણ તેને સગેવગે કર્યા બાદ…. ભલેને થાય પ્રલે !!!
.
Pinki @ June 7, 2010
ચાલ ઝાડની ખબર કાઢવા : મૂકેશ જોષી
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, મૂકેશ જોશી, સાહિત્યપ્રકાર, વૃક્ષ | Comments (4)
કાલે કોઈ ડાળ તૂટી છે, ચાલ ઝાડની ખબર કાઢવા,
એક કુહાડી ક્યાંક ઊઠી છે, ચાલ ઝાડની ખબર કાઢવા.
પાનખરે જે પંખીઓએ ઝાડને હિંમત આપી’તી,
એ પંખીની હામ ખૂટી છે, ચાલ ઝાડની ખબર કાઢવા.
ડાળ તૂટી ને કેટકેટલા પંખીઓના ઘર તૂટી ગયાં,
કોકે શી મિરાત લૂંટી છે, ચાલ ઝાડની ખબર કાઢવા.
ઝાડ કુહાડી લાયક હો, તો માણસ શેને લાયક ?
તરણાંઓમાં વાત ફૂટી છે, ચાલ ઝાડની ખબર કાઢવા.
- મૂકેશ જોષી
જો ગઇકાલે એક વૃક્ષ રોપી ના શક્યાં હોઇએ તો આજે કમ સે કમ ઝાડની ખબર કાઢવા તો જઇ જ શકીએ !! પાનખરમાં સૂકાયેલાં ઝાડને તો પંખીઓએ હિંમત આપી, પણ આ ભરવસંતે, તૂટેલી ડાળીઓનો વિયોગ વૃક્ષ કેમ સહન કરી શકે ? અને તેનું દર્દ જોઇ, પંખીઓની હિંમત પણ તૂટી જ જતી હશેને ? તો અંતિમ શેર માટે તો …. છે કોઇ ઉત્તર ??? ( શબ્દ સૌજન્ય : ટહુકો.કોમ )
.
Pinki @ June 6, 2010
વૃક્ષનું ડાઇંગ ડેકલેરેશન : દિલીપ મોદી
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, અછાંદસ, સાહિત્યકાર, ડૉ. દિલીપ મોદી, સાહિત્યપ્રકાર, વૃક્ષ | Comments (12)

( પર્ણમર્મર – પવનની સંગ રચેલું વૃક્ષનું અધૂરું ગીત )
અટ્ટહાસ્ય કરતો
કુહાડીનો ઘા
પૂછે છે વૃક્ષને
‘ તારી અંતિમ ઇચ્છા શું છે ?’
કઠિયારો વૃક્ષને કહે :
‘ મારે તારું ડાઇંગ ડેકલેરેશન લેવું છે.’
વૃક્ષે જવાબ આપ્યો :
હું નહિ હોઉં ત્યારે
પવનના કાનમાં ધીમેથી
સંદેશ પહોંચાડજો કે
તારી સંગ મસ્તી ભર્યાં
મર્મર ધ્વનિ વડે
રચેલું ગીત
હજી અધૂરું છે….
- દિલીપ મોદી
વિશ્વ પર્યાવરણ દિને, વૃક્ષનાં આ અધૂરા ગીતને પૂરું કરવા એક છોડ રોપી, તેની સંભાળ લઇશું ?!!
.
Pinki @ June 5, 2010
શબ્દો જ માળા : સંદીપ ભાટિયા
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, સંદીપ ભાટિયા | Comments (4)
શબ્દો જ મંતર, શબ્દો જ માળા,
ભગવા ધરી કાફિયા થ્યા રુપાળા.
તને પત્રમાં મોકલું રોજ વર્ષા,
ભલે રોજનીશીને પાને ઉનાળા.
ફરસ પર જડી, આભનો એક ટુકડો,
પસવારી લઉં એને બેચાર દહાડા.
હજી લાગણીનું છે ઘર બાંધવાનું,
એ પહેલાં ખરીદો કાં કૂંચી ને તાળાં ?
નથી કાંઈ ત્રીજું કવિતાના દેશે,
રહો બસ ખુશીથી ભરો કાં ઉચાળા.
- સંદીપ ભાટિયા
કવિતાનાં દેશમાં વાત ભલે દર્દની હોય અંતે તો – વાત ખુશી આપનારી હોય છે. જોકે, આભનાં એક ટુકડાને ફરસ પર જડીને પસવારીએ તેટલી જ ખુશી… પણ ભર ઉનાળે વર્ષા કોને ન ગમે ?!!
.
Pinki @ June 4, 2010
