પ્રથમ સૂર્ય પાસે : હેમંત પૂણેકર
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, હેમંત પૂણેકર | Comments (7)
.
.
પ્રથમ સૂર્ય પાસે ઉધારી કરે છે,
પછી ચાંદ બહુ હોશિયારી કરે છે.
જરી અમથી છે વાત મારી તમારી,
છતાં સૌ વધારી વધારી કરે છે.
હવે મારા મિત્રો, રહ્યાં ક્યાં છે મારા ?
મળે છે મને, વાત તારી કરે છે.
આ ઝાકળને આવી, તુજ આંસુની ઈર્ષ્યા,
જે ફૂલોથી કોમળ સવારી કરે છે.
સુકોમળ સપન તે છતાં ઊગવાનાં,
તું શું પથ્થરોની પથારી કરે છે !
મહેકતી પળો છે, બહેક મન મૂકીને,
બધું શું વિચારી વિચારી કરે છે.
અચાનક મળી તું, અવાચક છું હું પણ
હૃદય હર્ષની ચિચિયારી કરે છે.
- હેમંત પૂણેકર
.
.
ગુજરાતી ગઝલમાં એક આગવા અંદાજમાં મક્કમ ડગલાં ભરી રહેલાં હેમંતભાઈની કલમે એક આગવી ગઝલ.
.
.
.
.
Pinki @ March 28, 2011
મારી તલાશ : મંગળ રાઠોડ
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, અછાંદસ, સાહિત્યકાર, મંગલ રાઠોડ | Comments (0)
.
.
કેટલાક
ચહેરાઓ પર
અલ્પવિરામ પર
અલ્પવિરામ હોય છે.
હોય છે
કેટલાક ચહેરાઓ પર
આશ્ચર્યચિન્હ.
તો કેટલાક ચહેરાઓ પર
પ્રશ્નાર્થ.
હું જોઉં છું રોજ
ચહેરાઓ પર
ચહેરાઓ…
સંભવ છે,
કોઈક એકાદ
ચહેરા પર હોય
પૂર્ણવિરામ !
હું નીકળી પડ્યો છું
કોઈક એવા
એકાદ ચહેરાની તલાશમાં…
જ્યાં થંભી ગયો હોય
ક્ષણાર્ધ માટે
તારો હાથ !
- મંગળ રાઠોડ
.
.
અસંખ્ય ચહેરાઓની વચ્ચે ‘ખુદ’ની તલાશ કપરી છે અને તે પણ, પૂર્ણવિરામ સાથે.
.
.
.
.
Pinki @ March 21, 2011
ખેલીએ ફાગ હોરી : રાજેન્દ્ર શુક્લ
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, રાજેન્દ્ર શુક્લ, સાહિત્યપ્રકાર, વસંત | Comments (2)
.
( ઊડે રંગ , ઊડે ન ક્ષણ એક કોરી )
.
અહો શ્વાસ મધ્યે વસંતો મ્હોરી,
ઊડે રંગ ઊડે ન ક્ષણ એક કોરી.
ઊડે દૂરતાને, ઊડે આ નિકટતા,
અહીં દૂર ભાસે, ત્યહીં સાવ ઓરી.
ઊડે આખ્ખું હોવું, મુઠ્ઠીભર ગુલાલે,
ભીંજે પાઘ મોરી, ભીંજે ચુનરી તોરી.
ઊડે છોળ કેસર ભરી સરર સર,
ભીંજાતી ભીંજવતી ચિરંતન કિશોરી.
સુભગ આપણો સ્વર બચ્યો છે સલામત,
ચલો ગાઇએ ખેલીએ ફાગ હોરી.
- રાજેન્દ્ર શુક્લ
.
.
આજે ધૂળેટી અને વળી, વસંતોત્સવનો પ્રારંભ પણ. કદાચ એટલે જ આજે, ફૂલોનાં પ્રતિક રુપે વિધ વિધ રંગોની છોળ ઊડાડી , આપણા હૃદય અને શ્વાસ મધ્યે પણ વસંત મ્હોરવાની ક્ષણોને ઉજાગર કરીએ છીએ. ઋષિકવિ રાજેન્દ્ર શુક્લ આમ તો, અધ્યાત્મનાં રંગે જ રંગાયેલાં છે પણ તેઓ પણ, પ્રકૃતિનાં આ ઉત્સવને વધાવતાં, ગાઇ ઊઠે છે, – ” ચલો ગાઇએ, ખેલીએ ફાગ હોરી. “
.
.
.
.
Pinki @ March 20, 2011
હોળી આવી રે : અવિનાશ વ્યાસ
Posted in: Uncategorized | Comments (0)
.
.
હોળી આવી રે ફૂલ્યાં ફાગણિયે,
રંગ લાવી રે મ્હારે આંગણિયે.
ભરી પિચકારી, નર ને નારી, રમતાં રાસે, દેતાં તાળી,
રંગે રમતા રસિયા સાથે ભાળી ઘૂંઘટવાળી. – હોળી.
ભાવભીની ભાભીની સંગે,
રમે દિયરજી નવનવ રંગે ઉમંગે. – હોળી.
વસંતની સાહેલી આવી, નમણાં નયને નર્તન લાવી,
યૌવનના સંદેશા લાવી, આવી રે મ્હારે આંગણિયે. – હોળી.
ખીલ્યો ફાગ સુહાગ સમો, સાહેલી સંગે રાસ રમો,
નવ નવ ભોજન ભાવે જમો. – હોળી.
- અવિનાશ વ્યાસ
.
.
પ્રચલિત દંતકથા મુજબ, પ્રગટતી હોળીમાં કામ,ક્રોધ,લોભ,મોહ,,માયા નો હોમ કરવો જોઇએ. પણ, આજે તો એવું કંઈ કોઈને યાદ નથી હોતું. હા… કડકડતી ઠંડી અને સ્વેટરોનો હોમ જરુર આજથી થઈ જ જશે. ઉમાશંકર જોશીનાં શબ્દોમાં આજે અગ્નિની એ પાવક જ્વાળાઓને પ્રાર્થના કરીએ, “ હે હોળીપૂજન દીપ્ત અગ્નિ ! શાં શાં ધરું કાષ્ટ તમોને ! પ્રમાદ, માનીપણું, જડ, મૂઢતા, ને રંગરંગી ઉચ્ચવાસનાઓ… મારી કને આયુષ્યમાત્ર તે ગ્રહો, જ્વાળા બનો ઉજ્જવળ એ તમારી. “ આપ સૌને રંગ અને મસ્તીનો તહેવાર ખૂબ ખૂબ મુબારક.
.
.
.
.
Pinki @ March 19, 2011
પિંડથી બ્રહ્માંડ : હાર્દિક વ્યાસ
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, અધ્યાત્મ, સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, હાર્દિક વ્યાસ | Comments (4)
.
( પિંડથી બ્રહ્માંડની વ્યાપક ગતિ )
.
યુદ્ધના પડઘમ વિચારો રક્તમાં ઘેરાય છે,
બાણની પ્રત્યંચા પર પ્રશ્નાર્થ લાગી જાય છે.
तेन त्यकतेन भूंजीथा : નો મંત્ર સાચો પાડવા,
આપમેળે પાંદડીઓ નેસ્તનાબૂદ થાય છે.
સત્ય કેવળ એ જ છે કે હું બધાથી ભિન્ન છું,
ને સમત્વથી બધીયે શક્યતા પડઘાય છે.
માંસ, મજ્જા, પ્રાણ, વાયુ, અગ્નિ ને ભૂમિ બધું,
કો તિલસ્મી તીરથી બસ ક્ષણ મહીં છેદાય છે.
સૂક્ષ્મતર ભાવે કદી માપી શકાયું ના જગત,
ને સરળતમ ભાવથી આકાશ પણ વંચાય છે.
પિંડથી બ્રહ્માંડની વ્યાપક ગતિ આ છે બધી,
એ જિજીવિષા કરોડો ક્યાં કદી પરખાય છે ?
- હાર્દિક વ્યાસ
.
,
હજુ સુધી બ્રહ્માંડનાં રહસ્યોને કોઈ તાગી શક્યું નથી. હિંદુ સનાતન ધર્મ બ્રહ્માંડનાં રહસ્યોને વેદો-ઉપનિષદો દ્વારા સમજાવવા પ્રયત્ન કરે છે, અને તે પણ ‘નેતિ નેતિ’ પોકારી ઊઠે છે. “યથા પિંડે તથા બ્રહ્માંડે” છતાંયે પિંડથી બ્રહ્માંડની વ્યાપક ગતિને કોણ અવરોધે છે ?
.
શબ્દાર્થ : તિલસ્મી – અલૌકિક, ચમત્કારીક.
.
.
.
Pinki @ March 15, 2011
ચાલે છે : જાતુષ જોશી
Posted in: સાહિત્યપ્રકાર, ગઝલ, સાહિત્યકાર, જાતુષ જોશી | Comments (3)
.
.
લ્યો, હવે તો સાવ નોખા તાલ ચાલે છે,
હંસ આજે કાગડાની ચાલ ચાલે છે.
કૈં સવાલો ખૂબ અઘરા રોજ એ પૂછે,
તું ખભા પર ઊંચકી વૈતાલ ચાલે છે.
આ તમારી ‘આજ’ ઊગી પણ નથી પૂરી,
ને પણે તારીખિયામાં ‘કાલ’ ચાલે છે.
ક્યાં રહી શકતાં અહીં કોઈ સમાધાનો ?
શ્હેરમાં શરૂઆતથી હડતાલ ચાલે છે.
તું મુકામો રોજ ના બદલ્યા કરે અમથો,
ક્યાંક ભીતર તઘલખી કૈં ખ્યાલ ચાલે છે.
- જાતુષ જોશી
,
.
નવા જમાનાની ગઝલ નવી નજરે ! કલિયુગમાં કાગડો હંસની ચાલ ચાલશે એવું તો શ્રી રામ કહી ગયેલાં, પણ કવિ કહે છે એવો જ જમાનો તો પડઘાય છે ?!!
.
.
.
.
Pinki @ March 14, 2011
